Gönderen: 08-Nisan-2009 Saat 20:31 |

NEDEN?

Ruhum bu kadar hasretken ruhuna

Neden yasaklarım arasındasın?

Oyunun son perdesine gelinmişken

Birlikte çıkarılacak en güzel oyun

Henüz yazılmaktayken

Neden bu kadar uzaklardasın?

Bu kadar SEN olmuşken tüm benliğim

24 saat sana çarparken yüreğim

Neden Kaf Dağı'nın arkasındasın?

Sadece yarı bilinçli düşlerimde

Yasaklığının farkındalığıyla sarılmışken dört yanım

Ah,iki gözüm efendim,CAN'ım

Neden ben böyle karanlıklarla boğuşurken

Sen,bensiz,ışıklardasın...

Sevgiyle...

Gönderen: 09-Nisan-2009 Saat 02:17 |

Ah,iki gözüm efendim,CAN'ım

Neden ben böyle karanlıklarla boğuşurken

Sen,bensiz,ışıklardasın...

Gönderen: 09-Nisan-2009 Saat 21:21 |

"İliklerime kadar işleyen senin

Büyülü sarhoşluğunda

Bir kadeh şarapta boğulmak bile

Herşeye  değer..."

Gönderen: 05-Mayıs-2009 Saat 20:36 |

SOL ANAHTARIM

Tutuşturdum kalbimin sol anahtarını

Kendiliğinden yerleşti notalarım dizeğe.

Coşkun bir pınardan fışkıran duru sular misali

Nasıl da biliyorlar yerlerini

Akıyorlar doludizgin sana doğru

Ruhumda dillenen son aşk sonatım

Benim olmayan tek bestem

Biliyorum,

Duymayacak kulakların asla bu ezgiyi

Çalınmayacak hiç bir yerde

Söylenmeyecek.

Hiç bir gazete yazmayacak

Sol anahtarımın tüm benliğimi de yakıp kül ettiğini

Alevleri arşa varan bu yangını

Hiç bir itfaiyecinin söndüremediğini

1. sayfa haberlerine almayacak hiç bir gazete

Boy boy resimlerle

Ve bu sonatın yakıcı ezgisi

Sadece düştüğü yeri yakacak sevdanın.

Geriye bir tek kendi yıkıntılarının altında

Külleri kalacak

Sol anahtarımın.

Sevgiyle...

Gönderen: 19-Mayıs-2009 Saat 08:48 |

AKDENİZ'İM BEN

Seninle,iklimlerimiz çok farklı sevgili,

Akdeniz insanıyım ben.

Sıcaktır yazlarım,alabildiğine kurak...

Bu yüzdendir sevginle kavruluşu yüreğimin.

Güz gelince ağırlaşır bulutlarım

Taşıyamaz olur yükünü asırların

Bardaktan boşalır gözyaşlarım

Bazen bereket olur toprağı canlandıran

Bazen sel olur katar önüne,ne varsa

Baharım gelince

Rengarenk çiçeklenir dağlarımın başı

Mis kokulu kekikler doldurur yamaçlarımı.

Ben karı pek tanımam meleğim

Bu yüzden üşütür ruhumu mesafeli duruşun.

Dağları delen,demiri eriten yüreğimin

Bir tek mağrur kalbindeki buzları eritmeye

Yetmedi gücü....

Duvarların karşısında yenildim.

Ben Akdeniz insanıyım bebeğim

Denizim gibi tuzludur gözyaşlarım

Toroslarımın başı gibi

Her mevsim karlıdır,eğilmez başım...

Sevgiyle...

Gönderen: 05-Haziran-2009 Saat 12:33 |

BAŞI OLMAYAN MASAL

Hani bir varmış,bir yokmuş diye başlar ya masallar,

Bu masalın varmışı yokmuş.

Başlangıcı olmayan bir yolculuk bu.

Ne yolu belli,ne yordamı.

Ne de her masalda olduğu gibi

Mutlu sona ulaşacak kahramanı...

Periler ülkesinin uçan atlı prensi hiç varolmadı.

Zaten uyuyan prenses de zehirli iği

Yaşlı büyücünün parmağına batırdı kazara.

Yaşlı büyücü uyumakta yüzyıllardır o sarayda.

Prenses,kendi yarattığı girişi olmayan kuleye hapsetti kendini

Boş yere beklemekte yıllardır,varolmayan prensi,

Kule bekçisi ejderhanın ateşten nefesiyle kavrularak.

Kafdağı'nın zirvesindeki sarayın

Sırçaları döküldü ıssızlıktan.

Bahçesini devasa otlar bürüdü

Her birinin boyu gökyüzüne uzanan.

Dedik ya,varmışı yok bu masalın.

Elde kaldı kocaman bir "YOKMUŞ"...

Sevgiyle...

Gönderen: 05-Haziran-2009 Saat 15:18 |

Boş yere beklemekte yıllardır,varolmayan prensi,

Kule bekçisi ejderhanın ateşten nefesiyle kavrularak.

Heyhat be dervişim !!  Masallar gerçek olsaydı ne güzel olurdu hayat, bir bilsen...

Gönderen: 05-Haziran-2009 Saat 15:39 |

 Hayat masaldan başka nedir ki Azoşum? Bizler de rollerini önceden seçmiş oyuncular...

 Sevgiyle oynansın son perdeye kadar bu masal...

Gönderen: 09-Haziran-2009 Saat 20:49 |

ŞİKAYET

Türkü sever idim ezel baharda,

Lal oldu dillerim,söylemez oldu.

Dostu görmeyeli kaç bahar geçti?

Gülen yüzüm soldu,gülemez oldu.

Gül bahçemiz talan oldu,kurudu.

Yerlerini çalı,diken bürüdü.

Dost kervanı bizsiz aldı,yürüdü.

Bülbül bağımızda dillemez oldu...

Şikayetim sana,budur ahvalim.

Kalmadı kimseye artık güvenim.

Yüreğimi bir tek yoluna serdim.

O da sustu,heyhaat!Ünlemez oldu...

Sevgiyle...

Gönderen: 09-Haziran-2009 Saat 23:54 |

Helal olsun helal!!

Gönderen: 10-Haziran-2009 Saat 08:34 |

Bağlamayı bıraktım ağlamayı ele aldım Her şey tekrarlamak için zamanını bekler Azoşum..An gelir bir güvercin dokunur ruhuma yeniden ışıktan kanatlarıyla.Bu sefer şiir getiren güvercinim bir dahaki sefere bağlamamı tekrar ele aldırır bakarsın.

 Yeter ki AŞK OLsun.Sevgiyle...

Gönderen: 26-Ocak-2010 Saat 13:54 |

Ne söylenebilir ki..sevgili üftade?

İnanılmaz ve muhteşem ..diyeyim !

Gönderen: 27-Ocak-2010 Saat 22:17 |

 Teşekkür ederim adilenurum,

Her zaman olmasa da arada bir coşuyor deli gönül

Sevgiyle...

Gönderen: 17-Şubat-2010 Saat 00:22 |

Yalnızlık...
dilime takılmış eski bir şarkı
ikinci bardaktaki içilmemiş çay
sensizliğimdir yalnızlık!

Eski dostlar korkum,
terkeden sevgililer gölgem,
kahvaltı masamda bir misafir yalnızlık

Kesik soluyan sesim,
uzağa dikilmiş yorgun gözlerim,
en ücra köşelerinde benliğim yalnızlık..

Gönderen: 21-Şubat-2010 Saat 15:38 |

 Hoşgeldin.Yediğin içtiğin senin olsun,gördüklerini anlat.Sahi nerelerdeydin?Bu kadar süredir hayli ihmal ettin,karnene zayıf vereceğim devamsızlıktan haberin olsun 

Gönderen: 04-Mart-2010 Saat 10:15 |

aşk

yüzümü aynada gördüm,
girdim, aynanın içine,
aynayı yüzümde gördüm...

camdandım, sırlarım sırtımda...

neydi en küçük parçam, varlığıma neden olan
ya da en büyük...

aramalıydım...
bulmalıydım...

birgün, bazı yüzler geldiler,
baktılar,
boyadılar görmek istemedikleri resimlerini siyaha,
ondan sonra gelenler, hep tükürdü...
kirletilmiş bu ayna...

yaşamadım...
yaşayamadım...
parça, parça yok ettim, ait olmadığım tüm zerreleri...

ağladım...
ağladım, her zerrenin yok oluşunda...

şimdi,
bütün aynaların hizmetinde...

bahtiyarım...

Gönderen: 04-Mart-2010 Saat 17:48 |

 Usta konuşunca çırak ne desin üstüne? Yüreğine sağlık ustam...

Gönderen: 12-Mart-2010 Saat 23:18 |

  PAPATYA FALI
Bir boynu bükük papatya aldım elime,
Kimbilir hangi hoyrat ellerce yolunmuş,
Kimi yaprakları eksilmiş zamanda...
Başladı yüreğimin ritmince falını açmaya,
"Seviyor,sevmiyor!" ne haddime mirim,
"Gelecek,gelmeyecek" in falına bakabilir ancak .
Boynu bükük papatyam...
O da tıpkı ben gibi,şaşkın,
O da ben gibi koşulsuzunda sevginin.
O da ben gibi;
Sadece varlığınla bayram etmede,
Her görüşte yeniden seni,
ilk kez görmüşcesine,
Ve her yeni günde,o gün son günmüşcesine,
Haykırmada sevgisini...
Bir papatyam,
Bir ben ,
Mevsimliktir varlığımız bebeğim...
Bu bahar da buradayız.
Darısı gelecek bahara...

 Sevgiyle...

Gönderen: 15-Mart-2010 Saat 18:33 |

 Hoş geldin şiir bahçeme dost.Emeğinle,yüreğinle geldin...Sevgiyle...

Gönderen: 11-Ağustos-2010 Saat 02:00 |

ÇINAR AĞACININ MASALI

Asırlık bir çınardı o ,kadim zamanlarda.

Şifa ırmağınının dibinde, dal budak salmıştı dünyaya

Yolcular gelir konaklardı gölgesinde.

Hastalar,ırmağın suyudan içer,can bulurlardı .

Milyon yıl önceydi,iki yolcu gelirdi sıkça soluklanmaya

Birinin adı Yaren'di,diğerinin ise Mavi

Birbirlerinden habersizdiler iki yolcu

Onları yalnızca asırlık çınar bilirdi.

Adı üstünde;Yaren yarenlik ederdi çınarla.

Sıkıntılarını anlatır ferahlardı çınarın gölgesinde.

Çınar konuşamasa da yüreğine ferahlık salardı Yaren'in,

Kendi yüreğinden.

Severdi onu çınar,ne de olsa Yaren'iydi o onun

Mavi ise çobandı.

Ara sıra uğrar ,soluklanırdı gölgesinde.

Aşıktı Mavi'ye yaşlı çınar.

O gölgesinde serinlerken,alev alev kavrulurdu yüreği.

Hergün gelsin diye yollarını beklerdi.

Asırlar,asırlar sonra bir marangoz

Yaşlı çınarı daha asil bir göreve atadı.

Kesti,biçti,işledi incelikle

Otantik bir köprü inşa etti yaşlı çınardan

Yalnız bilinmez nedendir,marangoz bir sabır taşı yerleştirmişti tam da köprünün kalbine

Görevin bu taş çatlayana kadar köprücük demişti ayrılırken...

Anlamını çözemese de görevine dört elle sarıldı yaşlı çınar.

Köprülük edecekti artık...

Zamanlara,mekanlara ve insanlara.

Kavuşmalara imza atacaktı.

Ne de haz veriyordu yeni görevi.

Ve ne büyük onurdu ona bahşedilen.

Her kavuşmada o da havalara uçuyordu sevgi dolu insanların kucaklaşmalarıyla.

Gün oldu ,devran döndü...

Yaren geldi bir kıyıdan.

Karşı kıyıda koyunlarını otlatmadayken Mavi çoban

İlk defa sanılır ama ilk karşılaşmaları değildi bu Yaren'le Mavi'nin.

Her biri çınarın gölgesinde konaklarken imzalarını bırakmışlardı ayrı ayrı

Ruhları aşinaydı birbirlerine.

Köprünün üzerinde oldu karşılaşmaları iki eski RUH'un

Çınarın köprü,köprünün kalbi OL'duğunu farkedemediler

En mahrem oyunlarını oynadılar köprünün tam da kalbinin üzerinde.

Sabır taşının...

En son görevi buydu çınarın

En zor görevi buydu.

Yarenini sevgiliye sunmak.

Ah bir konuşabilseydi.

Ah bir anlatabilseydi kalbinde şişip duran sabır taşını

Belki oyunlarını başka yerde oynayacaklardı

Ama sabırtaşının etkisi midir bilinmez,sustu yaşlı çınar

Şiştikçe şişti sabır taşı yüreğinde.

Aslında Yaren tanımıştı çınarı.

Asırlar önce dert ortağı olan yaşlı ağacı

Bir ara Mavi'ye söz edecek oldu.

O benim CAN'ımdır,sen de onun CAN'ısın diye

Bunu çınara yapamam diye.

Susturdu Mavi dudaklarıyla Onu:

Sen sadece kendinden sorumlusun

Üzüldüğün şey sadece bir ODUN...

Kozmik mizah odur ki

Dünya Tiyatrolar Günü'nde oynandı bu oyun

Üstelik ,yaşgünüydü o gün,yaşlı ODUN'un..

Ve ansızın,büyük bir gürültüyle patladı sabır taşı.

Önce sevgilileri de aldı bir yangın telaşı

Son kor da küle dönerken,yıkılıp gitti çınar

Ardına bakarak ,gözleri yaşlı...

Dünya'nın sadece bir tiyatro sahnesi ve bizlerin de oyuncular olduğunu hep hatırlamak dileğiyle...

Gönderen: 11-Ağustos-2010 Saat 12:27 |

Ne harika masal bu böyle üftoş'um.. bayıldım

Okurken aklıma geleni paylaşmadan edemiceğim arkadaşım:

Sabır taşları aynen sigorta gibidir. Çatlaması gayette doğal. Tiyatro sahnesi de olsa rollerimizin hakkını verirken umula ki... sabır taşı çatlayan oyuncular geri dönüş yapmasın.. ardına bile bakmasın  

Gönderen: 11-Ağustos-2010 Saat 17:15 |

Teşekkür ederim adilenurum.

 Mesel aslında bu,kendince dersler içeren yaşamla ilgili.Sabır taşını çatlatan sevgililer de biliriz ki bir şeyler öğrenelim diye karşımıza çıkardığımız öğretmenlerimiz,katalizörlerimizdir.Onlara sundukları dersler için sonsuz teşekkürlerimizi sunalım her an ,ruhsal boyutta...Unutmamalıyız ki bizi en çok inciten,en çok acı veren rol arkadaşlarımız ruhsal boyutta bizi en çok seven kardeşlerimizdir...Onlar sadece BİZ istedik diye kabul etmişlerdir yaşamımızdaki bu kısa ama beşeri bilinçle acımasız görünen rollerini,koşulsuz sevgiden.Her şey göründüğü gibi değildir...

 Ve yol daima ileri işler.Geri dönüşler de onarmaz çatlamış,kırılmış kristal sabırtaşını.Yol durmaz ve geri dönmez.Duraklar değişir,yolcular değişir,yoldaşlar değişir.Zaman gelir roller bile değişir...

 Değişmeyen tek şey SEVGİ'dir evrende...Sevgiyle...

Gönderen: 12-Ağustos-2010 Saat 21:12 |

 Bu aslında yeni gelen bir şiir değil.Dosyama kayıt tarihi 09.06.2010 görünüyor.O gün gelen bir ilhamla yazılmış ve saklanmış.Kimbilir,ne düşünüp de vazgeçmişim yayınlamaktan.Bir baktım da ehh,fena da değilmiş hani

HOŞÇA KAL

Kaç asır doldurdu bilmem sensizliğim,

Varlığınla dakikaları sayarken bitmesin diye

Apansız gömülüverdi ruhum sensizliğin sonsuz boşluğuna

Neydin? Nedendin? Nereden gelmiştin?

Hangi sorumun cevabıydın evrene kim bilir?

Öylesine doğaldı ,öylesine güzel…

Ve her güzellik gibi kısacıktı bendeki ömrün..

Suçlayamam ayrılık rüzgarlarını sert esti diye meleğim

Şükretmek varken bir zamanlar seni getiren tatlı meltemlere

Şükretmek varken,hala bir yerlerde soluk alışına

İyi bak kendine gül yüzlü

Gülerken görmedimse de güller açan gözlerini

Hep gül...

Ben o türkünü dinler, anarım hala seni,

Bana yazılmış ve sanki bana söylemişsin gibi...

Mızrabının her dokunuşu kalbimi titreterek

Ayrılık türküleri olmasın bundan sonra yaşamında

Beklenen Zühre aydınlatsın tüm gecelerini

Şen OLA her vuruşun bağlamanın tellerine

Şen Olasın hayalet sevgili

Bir hayaldin nihayetinde…

Ve her hayal gibi bittin…

Hoşça kal iki gözüm.

Belki bir gün,bir başka zamanda

Bir başka mekanda

Rastlaşırız yeniden.Hoşçakal...

Gönderen: 13-Ağustos-2010 Saat 20:59 |

 Burası AŞK otağıdır Azoşum.AŞK ne kimsenin malıdır,ne de sahip OL'unabilecek bir duygu.Aşık OL'unmaz,AŞK OL'unur.AŞK bir duygu değil,bir OL'uş halidir.Öyle ki maşuk bile göze görünmez artık.Tıpkı Mecnun'un çölde görüp de ,kendi içindeki Leyla ile dışarıda görünen ilüzyonu bağdaştıramaması gibi.AŞK Otağı yüreği AŞK ile atabilen her CAN'a açıktır.Dileyen yüreğindeki akışı sunabilir dilediğince bu otağda.

 Bu arada,bugün bana sorulan bir soruyu da yanıtlamak istiyorum fırsat bulmuşken.Çınar Ağacı'nın Masalı adlı şiirim alıntı sanılmış.Daha önce bir başka forumda da başıma gelmişti buna benzer bir şey.Okur CAN'lardan biri uyarmıştı: "Şiirler çok güzel ama şaire saygı adına kimden alıntı yaptığınızı yazarsanız iyi olur!" diyerek.Şiirlerim tamamen kendi duyumsamalarımdır,Çınar Ağacı'nın Masalı da  dahil,eğer ki altında "alıntıdır" ibaresi yoksa bana aittir...

 Katkın için ayrıca teşekkürler Azoşum...

 Sevgi ve AŞK'la...

Gönderen: 16-Ağustos-2010 Saat 00:19 |

 Bende kutlanacak bi şey yok Azoş'um.Öncelikle yüreğimi aşka açabilene,Tek ve sonsuz OLanın yüreklerde tutuşturduğu AŞK'a şükürler OLsun.Ben itiraf etmeliyim ki bu konuda biraz da sevgili müzlerime(ilham melekleri) kalpten teşekkür borçluyum.Ben 41 yaşıma kadar değil şiiri, tek bir dörtlüğü bile birleştirebilmiş bir insan değildim.Ve şiir yazayım diye de uğraşmadım.(Lise çağlarındaki başarısız imrentileri saymıyorum)Ancak yaşamda öyle bir an geliyor ki,siz şiiir yazmıyorsunuz adeta şiir sizi yazıyor.Ben asla ne yazayım,nasıl yazayım diye elime kalem alıp da bekleyenlerden değilim.Bazen gecenin  bir yarısı,bazen uykusuz bir gecenin sabahı,duygu paketi olarak havada asılıdır şiir.Bana önce duygu gelir.Örneğin Çınar Ağacı şiirinde,fazla neskafe tükettiğim o gece(yayın tarihi ve saati),deliler gibi dönüp dururken yatakta,uyumaya çalışırken bir ağlama kriziyle gördüm o paketi.Ve bana düşen tek şey havada asılı sözcükleri yerli yerine (tıpkı bir pazılı yerleştirir gibi) oturtmaktır.Sonuçta her şey Sonsuz Yaratan'ın verdiği ilhamla gelir.Ve biliriz ki O'nun izni olmaksızın yaprak bile kıpırdayamaz...

 Anılar,olaylar,deneyimler gelir geçer.Ruh'un giderken götürebildiği tek şey vardır,duygusal kodları deneyimlerin.Hisler...

 Sevgi ve ışıkla...

Gönderen: 04-Eylül-2010 Saat 00:31 |

DOĞUM GÜNÜN ŞEREFİNE

Bugün senin doğum günün,Kutlu Olsun bebeğim

Her yaşamında mutlu ol,budur inan dileğim.

Ayrı olsak da varlığınla avunur yüreğim

Sonsuz sevgimi getirsin bugün sana meleğim.

Geçmişe bak ve hatırla,kimdi ŞEMS’imsin diyen?

Rumi gibi nara düşüp de sevdayı dilleyen?

Ya kimdi senden sadece varlığını dileyen?

Cezamız sensizlik miydi,biz miydik Had BİLmeyen?

Güzel bir yoldaştın ama,tanıyamadın beni.

Her seferinde giyindin "büyük üstad" cübbeni

Var yolun güllerle dolsun,tanıma hiç dikeni

Bensiz yaş günün AŞKına kaldırdım kadehimi.

Sevgiyle...

Gönderen: 05-Eylül-2010 Saat 00:22 |

 SON VEDA

Biliyorum gene şiir bekliyorsunuz.Değil bu sefer,değil...Sadece basit bir veda...Sevgili adilenurum,çınar ağacının meseline yorumunda demiştin ki:

"Sabır taşları aynen sigorta gibidir. Çatlaması gayette doğal. Tiyatro sahnesi de olsa rollerimizin hakkını verirken umula ki... sabır taşı çatlayan oyuncular geri dönüş yapmasın.. ardına bile bakmasın  "

 Sabır taşım sabırlıdır gereğince her cana emin OL.Yargı da sorgu da bencağızın HADDİ değildir.Ama gördüm ki yıllardır yaptığım paylaşım,sadece kaynaktan gelen ÖZ akışı bazı CANları rahatsız etti.Varlığımın hiç bir CANa rahatsızlık vermesini istemem...Rahatsızlık duyulan yerde de fazlaca kalamam eskiden beri bilenler bilirler beni...

 Bu sayfayı ister silin,ister bırakın gelecek nesiller de varsa bir alacağı alsın,yürekleri AŞKa açılsın...Üyeliğimi de sevgili gumanji'min bana verdiği yetkiye dayanarak kendim iptal etmeye çalışacağım.Olmazsa,silemezsem geri dönüşsüz gidişimde lütfen biriniz benim adıma bu görevi üstlensin...

 Bu forumda yer alan her can,istisnasız,koşulsuz sevilmiştir yüreğimde eşit şekilde.Üzdüğüm CANlardan özür dileyerek ayılma vaktimi ilan ediyorum artık.

  Hepinizi sonsuz yaratanın sevgi ve ışığına terk ediyorum.Ve artık lütfen görün,size sizden üstün rehber yoktur.Size sizden başka da dost yoktur.Kalbiniz REHBERiniz OLsun CANlar...

Gönderen: 05-Eylül-2010 Saat 12:43 |

Sevgili dostlar;

Her zaman söyledim .. gene söyleyeyim,

"su akar mecraını bulur"

Sular akacaktır sevgili dostlar.. yüreklerimiz yıkanacak ve gene bu sayfalarda buluşacağız.

O zaman kadar eklediğiniz tek bir satırın bile silinmesinden yana değilim. Bu güzel şiirlerden .. ifadelerden lütfen mahrum bırakmayınız.

Hayat bir oyundur madem.. biz oyuncular gene bir araya geleceğiz..

Üftadem, bir araya gelememek mümkün değil, ben yazılarını dört gözle bekleyeceğim zira sular berraklaşarak akmaya devam ediyor.